inuwar gaba ɗaya halaka da ƙarshen duniya

A cikin tsakiyar zamanin duhu, jimillar ɓarna na shimfidar wuri yana buɗewa tare da ainihin abin yabawa. Daga cikin zurfin rami mai duhu, ruhohin aljanu guda uku sun fito, sun karkace kuma sun lalace kamar kwadi. Siffar su tana da muni kamar yadda yake na allahntaka, lulluɓe a cikin wani babban duhu wanda ke da alama ya yi shiru da barazanar cikin iska mai cike da tashin hankali.

A saman fagen yaƙin da ke gabansu, sararin sama yana ta hayaniyar gizagizai da baƙaƙen gajimare, kamar ƙarfin da ba a iya gani ya motsa shi. Fitsarar hasken da ke tsaka-tsaki ya raba sararin samaniya, a taƙaice ya haskaka wurin a cikin wani haske mai ban tsoro, yayin da tsawa mai nisa ke yi kamar ganguna na yaƙi. Iskar tana mamaye da iska mai sanyi wacce ke kawo warin tsoro da halaka.

Yayin da kwadi ukun nan na aljanu suka doshi zuwa yakin karshe a wurin ko kuma lokacin da za a yi yakin karshe kuma na karshe tsakanin rundunonin alheri da na sharri, lamarin ya kara tsananta ta hanyar abubuwan gani da ke barin alamarsu: kasa a karkashinsu tana girgiza da tsagewa, suna sakin fuska. maɓuɓɓugan haske waɗanda suka bayyana suna samar da makamashin sararin samaniya. Bayan su, wani haske na zinariya mai nisa ya fara bayyana a sararin sama, wanda ke nuna alamar ɗaukakar Maɗaukaki da ke kusa, ba wai nasara kaɗai ba amma har da sake haifuwa.

A tsakiyar wannan yanayin halaka gabaki ɗaya, kwadi ukun, ruhohin aljanu, suna saƙar tasirinsu mai duhu a kan masu mulkin duniya. Tare da muryoyin da ke cikin zurfin rami, suna roƙon sarakuna da masu mulki da su tattara sojojinsu, suna gauraya cikin sahunsu ba kawai mazajen wawaye ba, waɗanda suka makantar da ƙishirwar mulki, har ma da mala’iku da suka fadi, waɗanda alkawarin yaƙin zamanin da suka ja hankalinsu. . Da haka suka haɗa kai, ƙarƙashin tutarsu mai banƙyama, rundunar da aka shirya za ta yi wa waɗanda, da misalinsu da ayyukansu, suka ba da shaida ga Yesu, suna yin ayyukansa kuma suna haskaka haskensa a cikin duniya da ke lulluɓe cikin duhu.

Wannan runduna, ƙungiyar ƴan adam da faɗuwar halittu na sama, suna shirin kai hari na ƙarshe a kan zaɓaɓɓu, a kan waɗanda suke da bege da bangaskiya cikin makoma mai fansa. Kwadi da muguntarsu, ba wai kawai suna baiwa mabiyansu makamai da takubba da garkuwa ba, har ma da karkatacciyar akida da munanan akida, masu alqawarin daukaka da mulki a madadin bauta.

Yayin da sahu-sahu suka taru kuma yanayi ya cika da kuzari, sararin samaniyar da ke saman wurin ko lokacin yakin karshe kuma na karshe tsakanin dakarun nagarta da mugu yana kara yin duhu, kamar dai an riga an riga an yi karo da juna tsakanin mai kyau da mugu. kwayar cuta, tsakanin hasken Allah da inuwar kyama. Kuma a cikin wannan yanayin tashin hankali, yaƙin da ke kunno kai ba wai don mulkin duniya kaɗai ba ne, amma ga ruhin ɗan adam, yaƙin da ke tsakanin nufin Allah da makircin infernal na kwadi uku da mabiyansu.

Rikicin da ke gabatowa a wurin ko lokacin yaƙin ƙarshe da na ƙarshe tsakanin sojojin nagargaru da na evi yana ɗaukar siffa ba kawai a matsayin adawa ta zahiri ba amma a matsayin gwagwarmaya ta ruhaniya, gasa mai ban mamaki tsakanin gaskiya da yaudara, sadaukarwa da son kai, aminci da tawaye. . A cikin wannan gwagwarmaya, kowane zuciya da rai a fagen fama suna wakiltar bayanin kula a cikin kiɗa na kaddara, wanda aka buga a matakin duniya a ƙarshen zamani.