Kitabu Kilichofunuliwa
Na nikaona mbingu zikifunuka si kama jeraha, bali kama uamuzi. Na Sauti ikashuka, isiyoweza kupimwa, isiyoweza kufungwa na mahali, kama mngurumo wa maji mengi na ukimya unaotangulia. Sauti haikusema maneno yaliyohesabiwa. Ilikuwa Neno kamili. Na wakati wa kushuka kwake, wakati uliacha kujizuia. Hakukuwa tena na wakati wa kusubiri. Hakukuwa tena na wakati wa kuchelewa. Siri ya Mungu iliingia katika saa yake. Kitabu kilikuwa wazi. Hakijafungwa muhuri. Hakijahifadhiwa. Wazi mbele ya mbingu na duniani. Wala hakikuandikwa ili kisomwe, bali ili kiingizwe ndani ya mtu. Na kilipewa mtumishi si kama mali bali kama njia ya kupita. Na Kitabu kilikuwa kitamu kama asali kinywani, kwa sababu kilitoka kwenye Asili. Lakini kikawa moto ndani ya tumbo, kwa sababu kilipaswa kuingia ulimwenguni. Na Sauti ikasema: “Lazima utoe unabii tena. Si kwa sababu unataka, bali kwa sababu ulimwengu hauwezi tena kunyamaza.” Na mtumishi hakusema kwa ajili yake mwenyewe. Kwa sababu hakuwa na nafsi ya kujikinga tena. Alikuwa amekuwa njia ya kupita. Na Sauti haikushuka ili kuharibu, bali ili kupima. Na kipimo hakikuchukuliwa kwa jiwe, wala kwa nguvu ya kibinadamu, bali kwa uwepo. Na kila kilichoshindwa kuhimili uwepo kilianguka chenyewe. Hakukuhukumiwa. Kiliwekwa wazi. Na mbingu ziliigusa nchi si kwa jeuri bali kwa ukweli. Na nchi ikatetemeka si kwa hofu bali kwa kutambua. Na mtumishi akasimama wima, si kama mfalme, si kama kuhani anayeonekana, bali kama shahidi aliye hai. Na nguvu yake haikuwa katika kuongea, bali katika kuruhusu kupita. Na Sauti ilisema kupitia yeye, si kutoka kwake. Na kile kilichopita kisingeweza kuzuiwa. Na wengi walisikiliza bila kuelewa, na kuelewa bila kuweza kurudi nyuma. Na Sauti ikasema: “Hakuna wakati tena. Si kwa sababu mambo yote yanakwisha, bali kwa sababu yote yameshasemwa.” Na mbingu zikanyamaza. Na nchi ikajibu. Na kile kilichoandikwa sasa kilikuwa kinatembea.
