Këto janë fjalët e të Shenjtit, të Vërtetit, Zotit, Perëndisë të ushtrive: Ai që mban çelësin e Davidit, ai që hap dhe askush nuk mund të mbyllë, që mbyll dhe askush nuk mund të hapë. Ai shpall:
“Shkoni dhe gjeni djalin tim, të cilit i është besuar një rol nderues dhe i shenjtë në oborrin tim hyjnor qiellor, bartës i dritës sime për të gjitha krijesat e formuara nga Unë, dhe thuaji:
‘Pse je këtu, ti që ishe i falsifikuar i pavdekshëm dhe i përsosur? Ju ishit të destinuar të më nderoni mua, Atin tuaj, me shërbim të përulur, por të lavdishëm dhe të fuqishëm. Por ja, me një krah të fuqishëm e të gjithëfuqishëm, të kam zmbrapsur, nuk të kam bërë asgjë, të kam rrokullisur si një top në një fushë të gjerë. Ai vend është varri yt, aty je varrosur me gjithë ëndrrat e tua të krenarisë dhe kotësisë. Ti je bërë turpi i shtëpisë sime! Të kam shkarkuar nga pozita dhe të kam larguar nga vendi yt i nderit.
Sot i bëj thirrje shërbëtorit tim, birit të Kryepriftit; Unë i jap atij rrobën tënde, i vendos brezin tënd rreth belit të tij dhe i transferoj atij autoritetin tënd si udhëheqës i krijesave si bartës i ri i dritës Sime që vjen nga karakteri Im i përsosur. Ai do të jetë një baba për të gjitha krijesat. Unë i besoj atij çelësin e shtëpisë së Davidit; ai do të hapë dhe askush nuk do të mbyllë; ai do të mbyllet dhe askush nuk do të hapë. Unë do ta vendos atë si një gozhdë në një vend të fortë për përjetësinë; ai do të bëhet një fron lavdie për shtëpinë e atit të tij. Atij do t’i besohet gjithë lavdia e shtëpisë sime.’
“Sot,” thotë i Plotfuqishmi, “dritësi im i lashtë, i cili ishte vendosur fort, është hequr, shqyer, ka rënë përgjithmonë; çdo gjë që ishte e varur në të do të shkatërrohet, sepse unë, Zoti Krijues, e kam vendosur”.
(shih Zbulesa 3:7, Isaia 22:15-24, 2 Mbretërve 18:18, 2 Mbretërve 22:4)