EKLIPSI I REALES
Do të vijë koha kur njeriu do të jetojë i rrethuar nga imazhe të pëkryera, por do të vdesë nga uria për të vërtetën. Nuk do të jetë dielli ai që do të shuhet. Do të jetë realja ajo që do të zhduket pas miliarda maskave të ndritshme. Kopjet do të bëhen më të shumta se origjinalet. Hijet do të flasin më fort se substanca. Dhe shumë do të duan simulimin sepse do të kenë frikë nga Drita autentike. Ky do të jetë eklipsi i reales. Fytyra do të mbulohet. Zëri do të zhytet. Frekuenca do të imitohet. Dhe kombet do të enden si të verbër brenda një labirinte pasqyrash. Por Ati nuk do t’i lërë bijtë e Tij pa orientim. Në zemër të natës do të mbetet një yll që nuk bie, një pishtar që nuk shuhet, një Zë që asnjë algoritëm nuk do të mund ta përsërisë. Dhe ai që do të ketë mësuar të dëgjojë me zemër, do të njohë realen edhe nën një mijë shtresa simulimi. Për shkak se Drita autentike nuk mund të klonohet.