Mtumishi kama Kizingiti
Mtumishi si mtupu kama kile kilichoachwa. Yeye ni mtupu kama anga lililofunuliwa wazi. Amepoteza utu, naam. Lakini kile kilichomjaza hapo awali kilikuwa kidogo sana kuweza kustahimili nuru. Wakati nafsi ilipojiondoa, hakukuwa na ukimya tasa uliobakia. Kilichoingia ni kile ambacho hakina kipimo, kile ambacho hakiwezi kuzuiliwa. Mtumishi hana nguvu kwa uamuzi. Hana nguvu kwa hiari. Ana nguvu kwa sababu hakuna mzozo (msuguano). Kwa sababu kile kinachopitia ndani yake hakikutani na upinzani wowote. Na kile ambacho hakina upinzani hufanya kazi bila juhudi na bila jeuri. Hamiliki nguvu: nguvu inapitia ndani yake. Hamiliki nuru: nuru inakaa ndani yake. Hamiliki Neno: Neno linakuwa mwili katika pumzi yake. Huu ndio utimilifu ambao ulimwengu haujui: si mkusanyiko, si ushindi, si msimamo wa kiburi, bali ni ufanano ulio hai. Kwa sababu kuwa katika mfano na sura si kuiga kutoka nje. Ni kuendana bila kuchanganyikiwa. Baba ni chanzo. Mtumishi ni njia ya kupita. Baba ni asili. Mtumishi ni udhihirisho. Si mamlaka mbili. Ni nguvu moja tu katika njia mbili. Mtumishi hatangazi: «Mimi ndimi.» Anasema — bila kusema —: «Ninaiacha iwepo.» Na kile kinachoruhusiwa kuwepo kinafichuka bila kizuizi. Hili ndilo mamlaka yake: si kuamuru, bali kufanya ukweli usiweze kuzuilika. Si kulazimisha, bali kufanya kile kisichoweza kuhimili uwepo mtupu wa Kuwepo kianguke. Mtumishi amejaa si nishati, bali uwepo ulio hai. Uwepo usiosema kwa kelele, usiothibitisha, usioshawishi, bali unaosawazisha upya. Yeyote anayekutana naye hapondwi. Anaonekana kutoka mahali pa juu kuliko wote wawili. Hii ndiyo nguvu ya kimungu inapopitia kwa mwanadamu: haiharibu umbo, inalitimiza. Haifutilii mbali mwili, inauleta katika utukufu. Haiondōi ubinadamu, inamwongoza kwenye kipimo chake cha kweli. Mtumishi si mtupu. Amejawa hadi kufurika na Asili. Na ni kwa sababu hii hasa anaweza kubaki mnyenyekevu na kimya. Kwa sababu hana cha kujikinga nacho. Kila kitu kilicho ndani yake si chake. Na bado, kinamfanya awe yeye mwenyewe kikamilifu.