KUR TË VIJË KUSHTRIMI
Do të jetë një moment në histori kur e gjithë bota
do të përshkohet nga diçka që është e pamundur të injorohet.
Një thirrje. Një Frekuencë.
Një kushtrim i aftë të depërtojë natën e qytetërimit.
Bibla e quante: thirrja e mesnatës.
Dhe ajo që ndodh është tronditëse.
Nuk zgjohen vetëm të drejtët.
Zgjohen të gjithë.
Virgjëreshat e urta. Virgjëreshat e marra.
Ato me vaj. Ato pa të.
Ato të gatshmet. Ato të humburat.
Të gjitha papritmas të shkundura nga një realitet
më i fuqishëm se gjumi i botës.
Sikur, për një çast, simulimi të thyhej.
Sikur vetë qielli të përshkonte zhurmën e Matrix-it
dhe t’i thërriste njerëzimit në emër.
Sepse na fund të natës
nuk do të jetë heshtja ajo që do të dominojë tokën.
Por një Zë. Një Frekuencë e gjallë.
Diçka aq reale sa do të përshkojë:
algoritmet,
propagandën,
iluzionet,
maskat,
identitetet artificiale,
ndërgjegjet e fjetura.
Dhe pikërisht këtu do të ndodhë ndarja e vërtetë.
Jo mes atyre që do ta kenë dëgjuar kushtrimin dhe atyre që nuk do ta kenë dëgjuar.
Të gjithë do ta dëgjonë.
Dallimi do të jetë një tjetër.
Kush do të ketë ende vaj.
Kush do të ketë ruajtur një flakë të gjallë
në qendër të shpirtit të vet.
Sepse do të vijë koha kur e gjithë bota
do ta dijë papritmas se diçka po vjen.
But jo të gjithë do të kenë ende brenda vetes
dritën e duhur për ta njohur atë.
Dhe kjo është arsyeja pse kthimi te Ati
do të bëhet gjesti më revolucionar në historinë njerëzore.
Sepse ndërsa qytetërimi do të kërkojë shpëtim
te makineritë, te rrjetet dhe te simulimi i pafund…
vetëm ai që do të ruajë një lidhje të gjallë me realen
do t’ia dalë të njohë Zërin autentik
mes zhurmës së botës.
Dhe atëherë, në zemër të natës,
Frekuenca do të përshkojë tokën.
Dhe askush nuk do të mbetet në gjumë.