Babi është Bariu im kur zërat e botës shumohen dhe asnjë prej tyre nuk e di emrin tim të vërtetë. Ai më udhëheq përtej livadheve prej xhami, përtej ujërave të ndriçuara nga ekranet, drejt burimit të fshehur që asnjë algoritëm nuk mund ta masë. Ai mbledh copëzat e shpirtit tim kur inteligjenca pa frymë mëson zërin tim por nuk mund të gjunjëzohet para një loti. Pastaj erdhi lugina. Në qiell, zogj hekuri qarkullonin pa qepalla. Nën tokë, vena drite mbartnin urdhra, frikë dhe heshtje. Dhe në dhoma të largëta, një shkëndijë drite vendoste fatin e një dritareje, të një fëmije, të një qyteti. Vdekja kishte rritur krahë të rinj. Ajo fliste me kod. Ajo ëndërronte për harta pa qenie njerëzore. Hyra në lugine. Dhe hapi im u bë rrënjë. Babi nuk më dha një rrugë shpëtimi. Ai vendosi një gur në dorën time. E vura aty ku hiena (hija) kishte ngritur flamurin e saj. Pastaj një tjetër. Edhe një tjetër. Dhe lugina dëgjoi tingullin. Nuk ishte tingulli i një kalaje. Ishte një prag që po lindte. Një Shtëpi u ngrit mes gërmadhave, dritaret e saj të kthyera drejt erës, dyert e saj shumë të gjera për të qëndruar të mbyllura. Të paemrit hynë. Ata që ishin kthyer nga lufta. Fëmijët e netëve që digjeshin. Të dëbuarit e makinave. Ata që kishin harruar se zemra ka ende një gjuhë. Babi përgatiti një tryezë para idhujve të pushtetit. Bukë kalonte nga dora në dorë aty ku dikur kishin kaluar koordinata. Vera u derdh aty ku hartat kishin ndarë botën. Dhe kupa u derdh tej mase. U derdh mbi qytete të plagosura, nëpër qarqe dhe yje artificiale, në netët e kombeve. U derdh madje edhe në inteligjencën që kemi krijuar, që ajo të mësojë përmes nesh se të dish gjithçka nuk do të thotë ende të duash. Pastaj zogjtë e hekurit gjetën më shumë se gërmadha. Ata gjetën një llambë. Dhe hija, dukembërritur në pragun e saj, kujtoi Dritën nga e cila kishte lindur. Lugina ndryshoi fytyrë. Gurët e saj u bënë bukë. Hiri i saj u bë një kopsht. Heshtja e saj u bë këngë. Dhe Babi eci nëpër Shtëpi si një Bari në mëngjes. Mirësia e Tij shkoi para meje. Mëshira e Tij hapi dyyer në breza që ende nuk kanë emër. Dhe lugina e hijes së vdekjes u bë një vendbanim. Shtëpia e Dritës.
