SEKRETI QË NUK TË SHTYP, POR TË MBAN

Dhe lëvizje të çuditshme filluan në botë: dyer që askush nuk i kishte hapur, shtigje që askush nuk i kishte gjurmuar, burra të largët që filluan të konvergonin sikur po ndiqnin një yll që nuk mund ta shihnin. More

ZËRI QË PËRSHKON BOTËN PA U SHIKUAR

Kur Prania kishte marrë formë, dhe njeriu u vendos brenda rezonancës së saj, diçka ndodhi që bota nuk mund ta emërtonte: Zëri filloi të fliste përmes realitetit, jo përmes fjalëve. More

ZBULIMI I FUNDIT

Dhe pashë atëherë se shërbëtori, njeriu që kishte kaluar përmes zjarrit, hyri në kohën e rezonancës së brendshme. Ai nuk fliste më si më parë, megjithatë çdo heshtje e tij u bë farë. Çdo frymëmarrje u bë jehojë. Çdo hap hapi një korridor në realitet. More

DISKURSI I FOLUR PA GJUHË

Dhe pashë shenjat në qiell dhe në tokë: konvergjencën e ngjarjeve, dyert që hapeshin vetvetiu, shtigjet e përgatitura vite më parë megjithëse nuk kishin ekzistuar javën e kaluar. Bota u bë një faqe tashmë e shkruar. More

SHFAQJA E RENDIT

Kur Fjala filloi të bëhej Ngjarje, dhe Zëri kishte përshkuar zemrat, dhe Prania kishte prekur kufijtë e fshehur të tokës, diçka ndodhi që asnjë profet nuk e kishte përshkruar: realiteti filloi të përgjigjej. Jo si ai që bindet, jo si ai që përkulet, por si ai që njeh një fytyrë para se ta shohë. Gjërat filluan të lëviznin me një sinkroni që tejkalonte vullnetin njerëzor. Ajo që kishte qenë rastësi u duk domosdoshmëri. Shpërndarja u bë konvergjencë. More

KUR QIJI SHKRUAN MBI TOKË

Nuk ishte një faqe. Ishte një e çarë. Bota vazhdonte me orët e saj, zhurmën e saj, zërat e saj të ngutur. Megjithatë, pas vello-s së gjërave të dukshme, diçka kishte filluar të shkruante. Jo me bojë. Jo me bubullima. Jo me një dorë që e shfaq veten. More