ODISEJA E FËMIJËVE TË DASHUR, TË RUAJTUR DHE TË MBROJTUR
Të dashur vëlla dhe motër nga çdo cep i universit,
Në këto kohë kaosi dhe pasigurie, dua t’ju arrij përmes stuhisë me një fener shprese të pashtershme dhe besim të pathyeshëm, të farkëtuar në thellësitë e Yllit tonë të Veriut, të shkrimeve të shenjta. Këto tekste të lashta na ofrojnë një premtim solemn: mbrojtjen e pandërprerë të të Plotfuqishmit, një fije që është endur përmes strukturës së qenies sonë.
Ndërsa përballemi me kohë kur lidhjet e vjetra janë thyer, akuzuar për tradhti dhe lënë të luftojnë kundër rrymave që kërcënojnë të na largojnë, gjejmë ngushëllim në fjalët e përjetshme qetësuese. Mateu 28:20 kumbon si një jehonë nëpër luginat e nevojës sonë të dëshpëruar: “Ja, unë jam me ju gjithmonë, madje deri në fund të botës”. Në mes të stuhive të lëshuara nga braktisja, udhëheqja dhe mbrojtja plot dashuri e Hyjnores na rrethon, një mburojë kundër çdo stuhie.
Si në një skenë nga një film epik, reflektojmë mbi Psalmin 91, i cili na kujton: «Ai që banon në strehën e Shumë të Lartit do të prehet në hijen e të Plotfuqishmit.» Në përputhje me këtë premtim, ne ndërtojmë shpresën tonë, një strehë të sigurt nën një mantel qiellor, ku besnikëria e pandryshueshme e të Plotfuqishmit bëhet mbrojtja jonë e pathyeshme.
Odisea jonë e kthimit zhvillohet mes stuhive të egra dhe shtigjeve të përfshira nga flakët, me ata që dikur ishin aleatë, tani janë shndërruar në armiq që na hedhin fjalët si gurë. Në të vërtetë, ata që dikur i konsideronim miq dhe bashkëudhëtarë, tani na drejtohen me përbuzje, duke na fyer, duke na tallur dhe duke shkaktuar dhimbje në çdo mënyrë që mund të imagjinohet. Por në zemër të këtij kaosi, fjalët e Isaisë 43:2 na ngrenë lart: “Kur të kalosh nëpër ujëra, unë do të jem me ty; dhe kur të kaloni nëpër lumenj, ata nuk do t’ju pushtojnë. Kur të ecësh nëpër zjarr, nuk do të digjesh; flaka nuk do të të djegë”. Udhëtimi ynë ndriçohet nga prania e vazhdueshme e një force që na mbron përtej çdo logjike, një fener që e shndërron errësirën në dritë, sprovat në triumf.
Prandaj, ju bëj thirrje që të vendosni çdo fije të qenies suaj në duart e të Plotfuqishmit, të pafundit, njohësit të çdo zemre, duke e lënë paqen e Tij të pandryshueshme të përshkojë fuqishëm shpirtin tuaj. Udhëtimi juaj i kthimit në shtëpinë e babait qoftë i ndriçuar nga siguria e mbrojtjes së Tij hyjnore, i vetëdijshëm për të qenë një fëmijë i dashur, i kujdesur dhe i mbrojtur, sot dhe përgjithmonë.
Me një dashuri që i kalon kufijtë e përjetësisë dhe lutjet për mbrojtje që të mbështjell si një mantel i pathyeshëm,
Gëzuar kthimin në shtëpi, në kuptimin e vërtetë të fjalës.