Katika kona iliyosahaulika ya ulimwengu, chini ya daraja ambalo hapo awali lilikuwa nembo ya maendeleo na muungano, kuna mwangwi wa kitu ambacho hapo awali kilikuwa. Akiwa amevikwa vitambaa, akiwa na harufu ya ukakasi ya kukata tamaa, kiumbe huyu hapo zamani alikuwa mkuu kati ya wakuu, mwenye mali, nguvu, upendo na pongezi. Lakini, akiwa amepofushwa na kiburi na kupotoshwa na uovu, alitamani kupita mipaka yote, hata kwa gharama ya nafsi yake mwenyewe.
Kiu yake ya kutaka kutawaliwa haikuisha, tamaa hii ilimsukuma kupendelea giza kuliko nuru iliyowahi kumuongoza. Alijitenga na asili yake, akamwacha Yule aliyemuumba, akampenda, na akambariki kupita ndoto zote. Jumba lake la kifahari, lililo bora kuliko yote, lilibadilishwa na kitanda baridi chini ya daraja, ishara ya kushuka kwake kutoka kwa neema.
Sasa, bila ya utu wote na amefungwa katika hali ya kushindwa, kiumbe huyu anapigana sio tu dhidi ya baridi na njaa lakini hutumiwa na ubinafsi mkubwa na moyo uliojaa chuki na chuki. Tamaa yake ya ukuu na kujitukuza inabakia kutoridhika; ikiwezekana, angeweka kila nyumba chini ya utashi wake, katika jitihada za daima za kutawaliwa.
Harufu inayomzunguka imeunganishwa naye; haimsumbui tena, kwa kuwa inatangulia kuoza kuepukika kwa nafsi yake. Anajumuisha mkasa wa wale ambao, wamejaliwa na nuru safi, walichagua giza, wakipoteza kila kitu cha thamani. Ni onyo dhidi ya kiburi na uchoyo, ukumbusho kwamba, licha ya zawadi na utajiri, anguko la kweli ni kumezwa na tamaa za giza na uharibifu.
Anapotangatanga, uwepo wake unakuwa mwanga wa hofu na karaha, na kuharakisha kupungua kwake kila wakati anapochochea hofu. Anazeeka haraka, sura yake inazidi kuwa mzuka.
Jiji, shahidi wa kiburi chake cha zamani, sasa linamkwepa, kivuli kati ya vivuli, mfano hai wa matokeo ya kiburi. Lakini moyoni mwake hakuna hekima, ila kiu isiyotosheka ya kulipiza kisasi.
Katika usiku wake wa mwisho, ninampata akifa, ganda tupu likiwa bado linatoa changamoto kwa anga kwa kufuru. Uwepo wake umezimwa, ukiacha kumbukumbu tu ya chaguo la kutisha: upweke na giza.
Mvua inayoanza kunyesha sio tu kwamba inafuta athari za uwepo wake, lakini pia inaashiria utakaso wa ulimwengu wote. Uumbaji wote, sasa unajua kikamilifu hadithi yake, unaamka kwenye mapambazuko mapya, yenye utajiri na ufahamu wa umuhimu wa unyenyekevu, upendo na jumuiya. Maisha yake, onyo la kudumu, huchochea viumbe vyote katika kujichunguza na kukua kwa kina, kujitolea upya kwa maelewano ya kimungu na manufaa ya wote.
Ulimwengu, shahidi wa mwisho huu, haujui lakini unajua kwa undani. Kupita kwake kunaashiria somo la ulimwengu wote, si kukaribishwa kwa furaha bali kwa kutafakari. Inakuwa ishara ya onyo dhidi ya kiburi na kiburi.