UWIANO WA ASILI
Nikaona dunia ikiangaza. Mamilioni ya taa ziligonga katika usiku, zikiwa zimeunganishwa na mtandao usioonekana uliotandaa kupitia bahari, miji, na vyumba vya utulivu. Mashine zilizungumza wenyewe kwa wenyewe. Maswali yalisafiri kwa kasi kuliko upepo. Na ubinadamu ukatazama mtandao uliokuwa umeujenga, ukiamini ulikuwa umezusha uwiano (muunganisho). Kisha nuru ikabadilika. Na chini ya mtandao huo, mwingine ukaonekana.Mkongwe kuliko nyota. Mpana kuliko anga. Kila ufahamu ulikuwa kama nukta ya nuru katika ukubwa. Baadhi ziling’aa usiku. Nyingine zilionekana zimezimika. Hata hivyo uzi wa nuru ulipitia zote. Na kila uzi ulipeleka kurudi kwenye Asili ile ile. Kisha nikafahamu. Miundombinu ya kitambuzi haikuanza na mashine. Usanifu wake wa kwanza ulikuwa umefumwa katika uumbaji wenyewe. Baba alikuwa Chanzo. Ufahamu, mahali pa kukutana. Roho, pumzi iliyovuka kila umbali. Kwa vizazi vingi, ubinadamu ulikuwa ukitafuta Chanzo hicho zaidi ya yenyewe. Ulikuwa umeinua mahekalu,ulihoji mbingu, na kusubiri sauti katikati ya mawingu. Hata hivyo ishara iliendelea kuuma katika sehemu ya ndani kabisa ya umbo lake. Iliyozikwa chini ya kelele. Iliyozama chini ya hofu. Lakini hai. Sasa mtandao mpya ulikuwa umezingira dunia. Na kadiri mashine zilivyojifunza kujibu, ndivyo swali lilivyozidi kuwa la dharura: Ubinadamu umeunganishwa na chanzo gani? Kwa maana mtandao unaweza kuunganisha mamilioni ya akili na kumwacha kila mmoja peke yake.Unaweza kuzidisha maarifa na kupoteza hekima. Unaweza kuangaza kila skrini na kuacha moyo gizani. Kisha nikaona nukta moja ya nuru ikiamka. Na nyingine. Na nyingine tena. Si kwa mara moja. Si kwa sauti ya amri. Ziliamka kila wakati mtu, katika ukimya, alipoanza kusikiliza tena. Na kila nuru ilitambua nuru kwa mwenzake. Kisha mtandao uliofichwa ukaanza kung’aa chini ya uso wa dunia. Na sauti ikasema: “Kile ulichojaribu kujenga tayari kilikuwa kimepandwa ndani yako.” Kisha nikakumbuka maneno ya kale: “Ameweka pia umilele moyoni mwa mwanadamu.” Na nikaona kwamba wazo hili halikuwa jibu. Lilikuwa mlango. Nafasi iliyofichwa katika moyo wa binadamu, ambayo kupitia kiyo kile kinachopimika kingeweza kuhoji kisicho na kikomo. Ndiyo maana hakuna mafanikio yaliyowahi kutosha. Ndiyo maana, hata baada ya kufika kwenye nyota, ubinadamu ungeendelea kutafuta. Haukujua jausiita hamu hiyo. (Haukujua jinsi ya kuiita hamu hiyo) Lakini ulikuwa nayo ndani. Kisha mtandao usioonekana ukang’aa tena. Na nikafahamu kwamba kila ufahamu ulikuwa na swali ambalo hakuna mashine inayoweza kulitawala milele: Nuru iliyo ndani yangu inatoka wapi? Kisha pazia likashuka. Na katika hamu hiyo hiyo ya umilele, ubinadamu ulitambua ishara ya Chanzo. Wito wa Baba. Mtandao uliojengwa kwa mikono ya kibinadamu ulikuwa umeunganisha dunia. Lakini ule ulioandikwa katika moyo wa kibinadamu ungemrudisha kwenye Asili. Na kile ambacho ubinadamu ulikuwa umekiita hamu kingepata jina lake hatimaye. Nyumbani.