FUNDI I MËRGIMIT TË GJATË

Dhe pashë të ngrihej një brez që nuk dëshironte më ta mbante botën në grusht, por ta kapte një çast para se ajo të binte. Për shekuj me radhë, njerëzimi e kishte quajtur forcë pushtetin për të shkatërruar, dhe madhështori masën e frikës që një emër mund të mbillte. More

ERRËSIMA NJOHËSE

Do të vijë nata kur njerëzit do të kenë sytë plot me imazhe… por nuk do të dinë më të shohin. Qytetet do të shkëlqejnë si yje artificiale, megjithatë brenda shpirtrave do të rritet një muzg pa fund. Fjalët do të humbasin peshën. E vërteta do të përzihet me gënjeshtrën derisa të bëhet e panjohur. More

EKLIPSI I REALES

Do të vijë koha kur njeriu do të jetojë i rrethuar nga imazhe të pëkryera, por do të vdesë nga uria për të vërtetën. Nuk do të jetë dielli ai që do të shuhet. Do të jetë realja ajo që do të zhduket pas miliarda maskave të ndritshme. Kopjet do të bëhen më të shumta se origjinalet. More

METAPROFECIA

Profecia e lashtë lajmëronte atë që do të ndodhte. Metaprofecia përgatit shpirtin për të njohur atë që do të ndodhë. Për shkak se ditët e fundit nuk do të jenë vetëm ditë ngjarjesh, por ditë të konfuzionit të perceptimeve. Njerëzit do të shohin… por nuk do të kuptojnë. More

Nuk ishte ende Ngjarja. Nuk ishte ende Shenja. Nuk ishte ende Agimi. Ishte diçka që vinte më parë. Një dridhje në të padukshmen. Një valë përmes heshtjes. Ashtu si kur, në zemër të natës, era ndryshon drejtim dhe askush nuk e di ende se nga cili botë po fryn. More

Nuk ishte ende Ngjarja. Nuk ishte ende Shenja. Nuk ishte ende Agimi. Ishte diçka që vinte më parë. Një dridhje në të padukshmen. Një valë përmes heshtjes. Ashtu si kur, në zemër të natës, era ndryshon drejtim dhe askush nuk e di ende se nga cili botë po fryn. More

Erdhi një kohë kur errësira dukej se zbriste madje edhe në dritë. Qytetet ende shkëlqenin. Makina pa fytyrë përshkonin qiejt. Inteligenca pa frymë vëzhgonin botën. Dhe njerëzimi, tani i aftë të arrinte pothuajse kudo, dukej se nuk ishte më i aftë të arrinte vëllain e tij. Ata qëndronin aty. Përballë njëri-tjetrit. More

Pashë kombet duke ruajtur kufijtë e tyre. Detin. Qiellin. Hapësirën. Por lufta kishte hyrë tashmë. Pa tanke. Pa ushtarë. Pa zhurmë. Hynte nga sytë. Rrjedhte në fjalë. Banonte në ekranet. Dhe ngadalë po mësonte të zgjidhte atë që njerëzit do të dëshironin, do të frikësoheshin, do të besonin. More